







Περισσότερα... »
skip to content
Pella Blogs » Folklore | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs του νομού Πέλλας με μια ματιά |
|||
4856 άρθρα από 51 πηγές
Aa - Zz
(1208)
Αα - Ωω
(3648)








Έγινε το έθιμο "ρουσαλίες" στην Πέλλα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά από χορευτές του Μορφωτικού περιβαλλοντικού Ομίλου Πέλλας "Η Αρχαία Πέλλα"।
Ξεκινώντας από την εκκλησία αμέσως μετά την κατάδυση του Σταυρού και με την ευλογία του εφημέριου των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου της Πέλλας, οι χορευτές με συνοδεία ζουρνάδων και νταουλιού παρ' όλο το ψιλόβροχο περιδιαβήκανε τους δρόμους της Πέλλας χορεύοντας και σταυρώνοντας τις εξώπορτες των σπιτιών που επισκέπτονταν।





Η Μακεδονία πάει Λούβρο
Της Βίκυς Χαρισοπούλου
«Οι Γάλλοι γνωρίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο ως µεγάλο Έλληνα. Η έκθεση θα είναι µια καταπληκτική ευκαιρία όχι µόνο να γνωρίσουν οι Γάλλοι και οι κάθε εθνικότητας επισκέπτες του Μουσείου του Λούβρου το βασίλειό του – την ελληνική αρχαία Μακεδονία – αλλά και τη διαχρονικότητα του “µύθου” του Μεγάλου Αλεξάνδρου», λέει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια του Τµήµατος Ελληνικών και Ρωµαϊκών Αρχαιοτήτων του Λούβρου Σοφί Ντεσάµ.
Στην πολλοστή επίσκεψή της στη Μακεδονία, στη φάση της προετοιµασίας για συνεργασία της µε έντεκα Εφορείες Αρχαιοτήτων της Βόρειας Ελλάδας (Αρχαιολογικά Μουσεία Θεσσαλονίκης, Πέλλας, ∆ίου, Βεργίνας, Αιανής, Φλώρινας και τις αντίστοιχες εφορείες), η κ. Ντεσάµ παρουσιάζει για πρώτη φορά τα σχέδια και τις µακέτες της µεγάλης έκθεσης που θα παρουσιαστεί στην κεντρική αίθουσα περιοδικών εκθέσεων (αίθουσα «Ναπολέων») στον πρώτο όροφο του Λούβρου – των 8,5 εκατ. επισκεπτών ετησίως – από τις 3 Οκτωβρίου.
Μετά το πέρας της έκθεσης, τα 668 ευρήµατα θα επιστρέψουν στην Ελλάδα, ενώ η Γαλλία ως αντίδωρο θα στείλει στην Ελλάδα και ειδικά στα πέντε µουσεία της Θεσσαλονίκης (που γιορτάζει το 2012 τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της)
σειρά ευρηµάτων από ανασκαφές γαλλικών αποστολών στη Μακεδονία και εκθέµατα που φυλάσσονται ή εκτίθενται στις προθήκες του Λούβρου.
Η έκθεση στην αίθουσα των1.100 τ.µ. θα χωρίζεται στις εξής ενότητες. 1)Η πρώτη ανασκαφή στη Βεργίνα από τον γάλλο αρχαιολόγο Leon Heuzey (1856, επί Ναπολέοντος Γ’) µαζί µε την ιστορία των ελληνικών ανασκαφών. 2) Η ιστορία της Μακεδονίας από την εποχή του χαλκού ως τον 4ο µ.Χ. αιώνα. 3) Η κλασική εποχή (από τον Αλέξανδρο Α΄ ώς τον Μέγα Αλέξανδρο Γ΄). 4) Η Μακεδονία µετά τον Μέγα Αλέξανδρο. 5) Η κοινωνική και δηµόσια ζωή στη Μακεδονία. 6) Η τέχνη στην αρχαία Μακεδονία.
7) Θρησκεία και θάνατος. 8) Η ρωµαϊκή Μακεδονία (ώς τον 4ο µ.Χ. αιώνα). 9) Ο µύθος και η ακτινοβολία του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε όλον τον κόσµο (εδώ ο επισκέπτης βγαίνοντας από την αίθουσα περιηγείται στους υπόλοιπους χώρους, όπου θα τον περιµένουν σειρά – ειδικά σηµασµένων – έργων µε θέµα τον Μέγα Αλέξανδρο.
«Η έκθεση», εξήγησε στα «ΝΕΑ» η κ. Ντεσάµ, «δεν θα είναι απλή παράθεση ευρηµάτων από τη Μακεδονία αλλά σε πολλές περιπτώσεις θα επανενώνονται αρχαιολογικά σύνολα, µε βάση ευρήµατα που μεταφέρθηκαν στο Λούβρο από γάλλους περιηγητές και αρχαιολόγους τον 19ο αιώνα».
Στο πλαίσιο της τρίµηνης διάρκειας της έκθεσης θα διοργανωθεί διεθνές αρχαιολογικό συνέδριο για την αρχαία Μακεδονία καθώς και εβδοµάδες γεύσης, οικοτεχνίας κ.ά. από τη Μακεδονία.
INFO
«Au royanne de l’ Alexandre le Grand, la Μacedoine αntigue» (Στο βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η αρχαία Μακεδονία) στην αίθουσα «Ναπολέων» του Λούβρου, στο Παρίσι, από 3 Οκτωβρίου 2011 έως 2 Ιανουαρίου 2012, [www.louvre.fr]









Στα πλαίσια της Πανελλήνιας Εκστρατείας του ΥΠΠΟΤ «Περιβάλλον και Πολιτισμός: Φωνές Νερού Μυριάδες», η ΙΖ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με το Μορφωτικό – Περιβαλλοντικό Όμιλο Πέλλας «Η Αρχαία Πέλλα», διοργάνωσε την Πέμπτη 6 και την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου, στην πλατεία της Αρχαίας Κρήνης για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνάσιου Πέλλας ενημέρωση για το αρχαίο μνημείο της κρήνης από τον αρχαιολόγο της ΙΖ΄ ΕΠΚΑ κ. Τσούγγαρη Χάρη και τον πρόεδρο του Μορφωτικού Περιβαλλοντικού Ομίλου Πέλλας «Η Αρχαία Πέλλα» κ. Αθ। Πραγκαλάκη। Ακολούθησε παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού που παίχτηκε από τους μαθητές με πολύ κέφι।
Το Σάββατο 8 Οκτωβρίου και ώρα 19:00.στο δημοτικό θέατρο Πέλλας, έγινε ενημερωτική εκδήλωση για το νερό. Η εκδήλωση περιλάμβανε ομιλίες για την ιστορία και τη λαογραφία της αρχαίας κρήνης, προβολή ταινίας για τη σημασία του νερού και τραγούδια για το νερό από τη χορωδία του ΚΑΠΗ Δήμου Πέλλας με δάσκαλο χορωδίας τον κ. Καλιωτάκη Στέφανο. Παράλληλα λειτούργησε στην είσοδο του θεάτρου και έκθεση παλαιών φωτογραφιών της αρχαίας κρήνης.
Η εκδήλωση αρχικά προγραμματίστηκε να γίνει στην πλατεία της αρχαίας κρήνης της Πέλλας αλλά λόγω κακοκαιρίας, η εκδήλωση έγινε στο Δημοτικό Θέατρο.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι δυο βουλευτές του νομού μας και συγχωριανοί, κα Τζάκρη Θεοδώρα και Καρασμάνης Γεώργιος।





















Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
Το έθιμο των Ρουσαλίων ή της Ρουγγάτσας υπήρχε ακόμη απ’ την Τουρκοκρατία. Οι Τούρκοι επέτρεπαν για τέτοιες περιπτώσεις να γυρίζουν και να χορεύουν τα παλικάρια στα χωριά και με τις εισφορές των χωρικών χτιζόταν μια εκκλησία.
Ξεκινούσανε στις 25 Δεκεμβρίου. Μετά την λειτουργία τους ευλογούσε ο παπάς και του έδινε την εικόνα του Αγίου που προς τιμή του χτιζότανε η εκκλησία. Η μεταφορά της ομάδας των χορευτών και των οργανοπαιχτών, του κόσμου και του παπά γινότανε με κάποιο τροχοφόρο. Όταν ανταμώνανε, πράγμα που το αποφεύγανε, δυο ομάδες φουστανελοφόρων από διαφορετικά χωριά, οι αρχηγοί τους έπρεπε να μονομαχήσουνε μέχρι τέλους ή να ανταλλάξουν δυο φλουριά απ’ το γιορντάνι τους για να συμβιβαστούν. Ο αριθμός των χορευτών ήταν πάντα ζυγός αν κουραζόταν ή αρρώσταινε κάποιος απ΄ την ομάδα τον αντικαθιστούσε κάποιος άλλος απ΄ το χωριό που βρισκότανε εκείνη τη στιγμή. Στο δρόμο βαδίζανε -διάταξη παρέλασης- δυο-δυο για να μην αρρωστήσουν λόγω που τα νερά ήταν αδιάβαστα και τα ξωτικά καθώς και οι καλικάντζαροι κυκλοφορούσαν ελεύθερα. Μόλις σουρούπωνε ούτε χορεύανε ούτε κυκλοφορούσαν έξω απ΄ το σπίτι που τους φιλοξενούσε. Μόλις φτάνανε στο χωριό πηγαίνανε πρώτα στην εκκλησία και με την πατινάδα(παρέλαση) κάνανε το γύρο της εκκλησίας τρεις φορές. Το ίδιο κάνανε αν υπήρχε κάποιο ξωκλήσι, μετά θα χορεύανε στα σπίτια. Αν υπήρχε κάποιος άρρωστος τον «κόβανε» σταυρωτά με το σπαθί για να αναρρώσει σύντομα. Σταυρώνανε και τις πόρτες των σπιτιών όπως κάνουμε σήμερα εμείς με την λαμπάδα της ανάστασης. Ο πρωτοχορευτής ή καπετάνιος ξεχώριζε και από το κόκκινο φέσι που φορούσε στο κεφάλι ενώ οι υπόλοιποι φορούσαν μαύρες μαντίλες τις λεγόμενες τσάλμες. Όλο το δωδεκαήμερο γυρίζανε στα γύρω χωριά και επιστρέφανε το πρωί της παραμονής των Φώτων στο δικό τους χωριό για να χορέψουνε παίρνοντας αράδα όλα τα σπίτια μέχρι το βράδυ. Μα οι χορευτές δεν πηγαίνανε να κοιμηθούμε στο σπίτι τους εκείνο το βράδυ αλλά τους φιλοξενούσαν συγγενείς, γιατί ήταν αδιάβαστοι. Την άλλη μέρα τους διάβαζε ο παπάς και μπορούσανε τότε να πάμε στα σπίτια τους.
Τα «Ρουγκάτσια» είναι το μόνο έθιμο που συνεχίζεται με ελάχιστες αλλαγές και στην περιοχή των χωριών του Ρουμλουκιού δηλ. της Αλεξάνδρειας.




Εγκαινιάστηκε σήμερα 30/12/2010 το κτήριο του Πνευματικού κέντρου όπου θα στεγαστεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη- Πινακοθήκη Χαράλαμπου και Έλλης Μακαρόνα.
Όνειρο ζωής της αείμνηστης δωρήτριας της Βιβλιοθήκης της Πέλλας κας Έλλης Μακαρόνα η ανέγερση του μεγάλου αυτού κτηρίου το οποίο θα στεγάσει και την υπάρχουσα συλλογή 30 πινάκων γνωστών ζωγράφων της ίδιας δωρήτριας.
θα στεγάσει δε, στα 1200 τμ. που διαθέτει και διάφορες άλλες υπηρεσίες όπως ΚΕΠ, ΚΑΠΙ, γραφεία συλλόγων και αίθουσα συνεδρίων 80 ατόμων.
Τα εγκαίνια πραγματοποίησαν η Υφυπουργός Εσωτερικών κα Τζάκρη Θεοδώρα , ο βουλευτής του νομού μας κ. Καρασμάνης Γεώργιος και ο Δήμαρχος Πέλλας κ. Τσαλταφερίδης Απόστολος.
Στην εκδήλωση παρέστησαν ο βουλευτής του νομού μας κ. θεοδωρίδης Ηλίας ο νέος Δήμαρχος Πέλλας κ. Στάμκος Γρηγόρης, πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι και πλήθος κόσμου.


Ένα μήνα μπροστά απ’ τα Χριστούγεννα ανάβαμε τα βράδια τις φωτιές στο αλώνι. σε ανοιχτοσιές ή τις αυλές. Εμείς τα μικρά παιδιά, φέρναμε απ’ τα σπίτια μας ή κλέβαμε διάφορα υλικά που καιγόταν π.χ. βαμπακιές και καρακόβες,(βούρλα). Οι δε μεγάλοι με τα δικράνια ξεπατώνανε τις τζίγκρες (βατομουριές)και τα αδρίτσια (κέδρα)από τις περιφράζεις. Αυτό γινόταν κάδε βράδυ. Στις φωτιές φωνάζαμε κόλντε, για να δείξουμε στόχο, για να ‘ρθουν κι άλλοι. Κάποτε σε φωτιά των Χριστουγέννων κλέψανε ολόκληρο το κάρο με τις βαμβακιές φορτωμένο και το κάψαμε. Πολλές φορές ο ένας έκλεβε τις βαμβακιές του άλλου. Μαζεύονταν αγόρια και κορίτσια, για να γνωριστούν και μεταξύ τους. Γινόταν ένα είδος νυφοπάζαρου. Από την γιορτή του αγίου Ιγνατίου και μετά σφάζαμε τα γουρούνια της οικογένειας. Εκείνες τις μέρες ακούγονταν οι φωνές από όλα τα γουρούνια του χωριού. Το γδέρνανε και τα τεμαχίζανε και στα παιδιά δίναμε τις «φούσκες» για να παίζουνε μπάλα. Την παραμονή των Χριστουγέννων, το βράδυ μαζευόταν όλη η οικογένεια, και ήταν συνήθως πολλά τα μέλη, κι βάζαμε πάνω στη φωτιά ένα μεταλλικό κόσκινο και ψήναμε κάστανα, παρμένα από εμπόρους της Γρίβας. Ο παππούς, το μεγαλύτερο μέλος σε ηλικία, έπαιρνε τον μικρό εγγονό απ’ το χέρι, τον πήγαινε στο στάβλο και του έλεγε « Να σφάξουμε το βόδι»; Το παιδάκι έλεγε «όχι, παππού με το βόδι θα οργώσουμε, θα κάνουμε δουλειές». «Να σφάξουμε τότε το άλογο»; «Όχι παππού αυτό θα μας πάει στο παζάρι», «Να σφάξουμε τότε την αγελάδα»; «Οχι η αγελάδα θα μας δώσει γάλα, θα κάνει μοσχαράκι κλπ.» Στο παραδοσιακό τραπέζι υπήρχαν όλων των ειδών οι ξηροί καρποί, καρύδια κάστανα σταφίδες κλπ. Κάποιος (ο πατέρας ή ο μεγάλος αδελφός) ανέβαινε στη στέγη του σπιτιού και πετούσε από την καμινάδα στο τζάκι κάστανα, τα μικρά παιδιά, άκουγαν το θόρυβο και φώναζαν, από χαρά ή και φόβο νομίζοντας ότι είναι το βαμπίρ δηλ. το ξωτικό, ο καλικάντζαρος του σπιτιού. Η συγκέντρωση των παιδιών για τα κάλαντα γινότανε την παραμονή από τις 5π.μ. περίπου για να πάνε σ’ όλα τα σπίτια του χωριού.
Οι γυναίκες από την παραμονή το πρωί κάνανε προετοιμασίες για την μεγάλη γιορτή, κουλούρες, κουλουράκια και οι εύπορες και άξιες οικογένειες κάνανε πίτες. Ιδιαίτερα όσες είχανε γουρούνια ή πρόβατα. Στις πίτες Βάζανε ρύζι, λίγο πράσο κ.ά. Τα παιδιά προτιμούσαν να πηγαίνουν σε αυτά τα σπίτια που είχαν πίτες ή και τα σιταρένια κουλουράκια. Σε σχέση με το καλαμποκίσιο ή κριθαρίσιο ή σικαλένιο ψωμί που συνήθως είχε το τραπέζι καθημερινά αυτά ήταν κάτι το μοναδικό σε νοστιμιά.
Από την σημερινή πλατεία ξεκινούσαν τα παιδιά, κρατώντας από ένα ξύλο για τα σκυλιά και μια πάνινη σακούλα να βάζουν μέσα τα κεράσματα από τα σπίτια που πήγαιναν. Τα παιδιά πήγαιναν όλα μαζί. Έβλεπες ,μια παρέα 100 παιδιών να λένε το κόλντε. Τα μεγάλα παιδιά ήταν επιφορτισμένα με την προστασία και την φροντίδα των μικρών αδερφών. Φτάνοντας στην αυλή κάποιου σπιτιού φώναζαν όλα μαζί «κόλντε μπάμπω». Στη σκάλα περίμεναν οι νοικοκυρές, με τα πανέρια γεμάτα με κουλουράκια ή τις πίτες και μοίραζαν στα παιδιά.
Ανήμερα τα Χριστούγεννα το πρωί, πήγαιναν όλοι μαζί στη εκκλησία. Όταν γυρίζανε πήγαιναν στα σπίτια που γιορτάζανε. Στο σπίτι η νοικοκυρά κερνούσε τσίπουρο, κρασί και μεζέδες. Όλοι καθόταν κάτω στο πάτωμα σε μαξιλάρια γιατί δεν υπήρχαν καρέκλες και τραπέζια. Ήταν στρωμένα με ψάθες, κιλίμια και μαξιλάρια υφαντά. Στον τοίχο, γύρω -γύρω υπήρχε μια ψάθα για να μπορεί ο άλλος να ακουμπήσει πίσω, και να μη λερωθεί απ’ τον χωμάτινο τοίχο. Υπήρχε Βέβαια και ο σοφράς, το χαμηλό στρογγυλό τραπεζάκι αλλά στον μουσαφίρη δεν έμπαινε. Τον επισκέπτη τον κερνούσαν στο χέρι. Ο σοφράς έμπαινε όταν θα μαζευόταν πάλι όλη η οικογένεια. Κερνούσαν και σαραλιά δηλ. μπακλαβά που τον είχαν κάνει την παραμονή. Τα κάναμε δυο σχέδια. Τα τριγωνάκια ήταν για τους ξένους και τα άλλα τα σουρωμένα με λιγοστό σιρόπι τα είχαμε για το σπίτι.
Το μεσημέρι στο τραπέζι μαζευόταν όλη η οικογένεια. Εκεί λεγότανε η προσευχή και οι ευχές. Μπορεί να ήταν στο τραπέζι και 15 άτομα. Όλοι τρώγανε από ένα ταψί. Το συνηθισμένο φαγητό των Χριστουγέννων ήταν χοιρινό κρέας με πράσα. Κρασί, γλέντι, κέφι, χορός, τραγούδι, όργανα. Όταν ο καιρός ήταν καλός, μαζεύονταν όλοι μαζί στην αλάνα, Έπαιζε ο οργανοπαίχτης την γκάιντα του μέχρι το ηλιοβασίλεμα και ο κόσμος χόρευε και γλεντούσε, στη συνέχεια επέστρεφαν όλοι στο σπίτι. Στο σπίτι την ημέρα έκαναν οι οικογένειες κουλουράκια -κουκλίτσες για τα ζώα, τα παιδιά και τη γιαγιά. Τα κρεμούσαν στο τζάκι με μια κλωστή και για 40 μέρες ήταν εκεί κρεμασμένα. Μετά τις 40 μέρες τα τρίβανε και τα μοίραζαν στα ζώα. Σε μερικά σπίτια ο γονιός με ένα πάνινο αυτοσχέδιο κουκλάκι, αποδείκνυε πως υπήρχαν στοιχειά, καλικάντζαροι, όταν το κουνούσε με έναν επιδέξιο τρόπο από το ταβάνι με μια κλωστή και στο λιγοστό φως του καντηλιού τα ξεγελούσε. Από την δεύτερη μέρη των Χριστουγέννων ξανάρχιζαν οι φωτιές της Πρωτοχρονιάς, μόνο που τώρα τα παιδιά φώναζαν «Σούρβα». Οι παππούδες πήγαιναν στα αμπέλια και μάζευαν από τις συκιές ίσια κλαδιά. Αυτά τα κλαδιά, τα ξύνανε και βγάζανε την φλούδα, τα ξεφλούδιζαν. Στην συνέχεια με μια μάλλινη κλωστή το τύλιγαν γύρω-γύρω σαν να το κεντούσαν. Την μια άκρη του ξύλου την έσκιζαν και γινόταν η κορυφή του σαν σκούπα, σαν ουρά από αηδόνι. Το ξύλο ήταν περίπου 50-60 εκατοστά. Με το λυχνάρι μαύριζαν το ξύλο, στη συνέχεια έβγαζαν την κλωστή και φαινόταν ένα ωραίο σχέδιο πάνω στο ξύλο. Τις βέργες αυτές τις λέγαμε «σουρβέσκες», από το «σούρβα» τις φωτιές. Αυτά γινόταν την Παραμονή. Στο κάθε παιδί δίνανε από 6 τέτοιες βέργες. Πήγαιναν τα παιδιά στα σπίτια των νιόπαντρων της χρονιάς, πετούσαν από μία σουρβέσκα στα κεραμίδια και έλεγαν:
«Όλες οι ψείρες και όλοι οι ψύλοι να ‘ρθουν σε σας». Αυτά ήταν τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς. Κεράσματα δίνανε σε όλα τα σπίτια και οι νιόνυμφοι και οι παλαιοπαντρεμένοι. Τα κεράσματα ήταν πάλι τα ίδια: πίτες, κουλουράκια, κάστανα, καρύδια κ.ά. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς η μητέρα έκανε μια βασιλόπιτα με ψιλά φύλλα, με λίγδα και τυρί. Μια τυρόπιτα δηλαδή. Στη συνέχεια έπαιρναν όλοι από ένα κομμάτι. Το φαγητό ήταν πάλι χοιρινό. Το υπόλοιπο δε γουρούνι που περίσσευε το παστώναμε, δηλ. βάζαμε χοντρό αλάτι, για να το διατηρήσουμε και να περάσουμε έτσι το χειμώνα. Το κρέας το βάζαμε μέσα σε κασόνια ή βαρελάκια ξύλινα για να στραγγίζουν τα υγρά και συνήθως το τρώγαμε με φασόλια ή πλιγούρι. Για τα Φώτα δεν άναβαν φωτιές. Ήταν μια γιορτή με έθιμα, όπως τα σημερινά.
Τα παραπάνω μας τα διηγήθηκε
ο κ. Βασίλης Ρίσκος και η γυναίκα του Πετρούλα (30-1 1-1998)



Μετά από ένα χρόνο λειτουργίας, έγιναν χθες 10/9/2010 τα εγκαίνια του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Πέλλας από τον υπουργό πολιτισμού κ. Παύλο Γερουλάνο. Τον Αγιασμό τέλεσε ο Μητροπολίτης Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ.
Κατόπιν οι επίσημοι ξεναγήθηκαν στο νέο μουσείο από τον καθηγητή του Α.Π.Θ. κ. Ιωάννη Ακαμάτη και την πρώην προϊσταμένη της εφορίας κα Μαρία Ακαμάτη.



Έφυγε το Σάββατο 4/9/2010 στα 81 του χρόνια ο μεγάλος
μάστορας και δωρητής του Λαογραφικού
Μουσείου Πέλλας Γιώργος Ματσούκας.
Θα μας λείψει η παρουσία του και το καθημερινό
του ενδιαφέρον που έδειχνε για την διαφήμιση
αλλά και την πορεία των εργασιών της νέας
πτέρυγας του Λαογραφικού μας Μουσείου.
Σημειωτέον ότι κατασκευές γεωργικών μηχανημάτων
υπό κλίμακα που έφτιαξε με κόπο και μεράκι
ο μεγάλος αυτός μάστορας, στολίζουν μια
αίθουσα του Λαογραφικού Μουσείου Πέλλας.
Κυρ Γιώργο καλό σου ταξίδι!




ΜΕΓΑΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 2010
Σας καλούμε να τιμήσετεμε την παρουσία σας,
τις διήμερες πολιτιστικές
εκδηλώσεις, που διοργανώνει
ο Μορφωτικός Περιβαλλοντικός
Όμιλος Πέλλας ‘Η Αρχαία Πέλλα’
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 19/6/2010
10:30 π.μ.: 3ο Κυνήγι Θησαυρού.
Θα γίνει μέσα στα όρια του οικισμού της Πέλλας. Συμμετέχουν παιδιά 12-15 ετών.
7:00 μ.μ.: Αγώνας δρόμου.
Με συμμετοχή παιδιών και νέων, αλλά και κάθε ηλικίας. Εκκίνηση από το ανάκτορο όπου γεννήθηκε ο Μ. Αλέξανδρος και τερματισμός στην κεντρική πλατεία της Πέλλας, μπροστά στον ανδριάντα του Μ. Αλεξάνδρου όπου θα γίνει και η απονομή.
ΚΥΡΙΑΚΗ 20/6/2010
8:30 μ.μ.: Η παιδική χορωδία του Μορφωτικού Ομίλου Πέλλας.
Με διεύθυνση της κ. Πασχαλίνας Τσέρνου στα τραγούδια: 1) Στη Μακεδονία του παλιού καιρού, 2)Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι, 3)Ο παλιάτσος, 4)Μπαξέ τσιφλίκι, 5)Έχε γειά Παναγιά
9:00 μ.μ.: Ομιλία:”Ζει και βασιλεύει”.
Ομιλητής Νικόλαος Μέρτζος. Δημοσιογράφος, συγγραφέας, πρόεδρος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών.
9:45 μ.μ.: Το μικρό χορευτικό του Μορφωτικού Ομίλου “η Αρχαία Πέλλα” σε τρείς χορούς: Μακεδονίας-Θράκης-Ηπείρου.
10:00 μ.μ.: Η Μικτή Χορωδία του Δήμου Πέλλας στα τραγούδια: Αλέξανδρος ο Βασιλιάς, Μια κόρη απί την Έλυμπο, Στην πόρτα του Σαλονικιού, Απορώ Μακεδονία, Το τραγούδι της λίμνης, Λεβεντογέννα Πέλλα.
Παίζουν οι μουσικοί: Απόστολος Τσέρνος, μπουζούκι. Αραμπατζής Στάθης , κιθάρα. Κετίκογλου Σίμος, μαντολίνο. Διευθύνει ο κ. Απόστολος Τσέρνος.
Κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων και μέχρι τις 30 Αυγούστου 2010 στην είσοδο του Δημοτικού Θεάτρου Πέλλας θα λειτουργεί έκθεση με τίτλο: “Ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος; από τον μύθο της Γοργώς Μέδουσας μέχρι την Γοργόνα του Μεγαλέξανδρου.
κεραμικά, μεταλλικά και Ξυλόγλυπτα έργα
















ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΕΛΛΑΣ- Ν. ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ
"Ο Φιάκας" Δ. Κ. Μισιτζή"Αστειότατη ιστορία και τραγούδια από την Κωνσταντινούπολη»
19,20,26,27,28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΛΛΑΣ
Σκηνοθεσία: Τρύφων Μάζνης
Μία ευχάριστη κι έξυπνη κωμωδία, όπου θίγονται και σατιρίζονται με καυστικό τρόπο οι υπερβολές της κοινωνίας στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 19ου αιώνα, με τον Αντώνη Χαριζάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Το έργο
Ο Χαρίλαος Πλουτίδης ή Χαράλαμπος Πεταλούδης ή Φιάκας (ο κεντρικός ήρωας με πολλά και ποικίλα ονόματα) ζει παρασιτικά στην Κωνσταντινούπολη του 1870 χρεωμένος ως το κόκκαλο.
Κομψευόμενος παριστάνει το γόνο καλής οικογένειας και πολιορκεί ερωτικά την εύπιστη και ρομαντική Ευανθία, που ανήκει στα ανερχόμενα αστικά στρώματα της εποχής προσβλέποντας ολοφάνερα στην προίκα της. Η πλοκή κορυφώνεται όταν ο Φιάκας, που κινδυνεύει να αποκαλυφθεί η αληθινή, οικτρή οικονομική του κατάσταση, μηχανεύεται τη μεταμφίεση του σε Γερμανό βαρώνο που βρίσκεται ινκόγνιτο στην Πόλη, και δοκιμάζει δήθεν, διατηρώντας την ανωνυμία του τη σταθερότητα και τη γνησιότητα των αισθημάτων της Ευανθίας, πριν να της κάνει πρόταση γάμου.
Συνεπαρμένη από τα μυθιστορήματα και την ελλιπή ψευτο-γαλλική της μόρφωση ζώντας λοιπόν σε μια ρομαντική ψευδαίσθηση, και συνάμα γοητευμένη από τους ευφάνταστους τίτλους ευγενείας του αγαπημένου της, η νεαρή Ευανθία γίνεται εύκολο θύμα.
Στο τέλος, αποκαλύπτεται η απάτη, η Ευανθία μετανοεί για την απερισκεψία της και όλα διορθώνονται και αποκαθίστανται.
Διανομή:
Φιάκας : Αντώνης Χαριζάνης
Γιάννης: Τρύφων Μάζνης
Ευανθία: Βαρβάρα Μάνου
Κοκκώνα Φρόσω: Βούλα Αργυράκη
Καζαμίας: Αντώνης Μάντσος
Χασάπης: Κώστας Καραγιάννης
Εφραίμ: Δημήτρης Καλιοντζής
|
Hellas Blogs: Evia Blogs (Εύβοια) Pireas Blogs (Πειραιάς) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Karditsa Blogs (Καρδίτσα) Thesprotia Blogs (Θεσπρωτία) Kozani Blogs (Κοζάνι) |
