Αυτό το άρθρο αφορά όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για την παιδοφιλία για να μπορούν να έχουν καλύτερες επιλογές στο πώς να προφυλάσσουν τα παιδιά από τέτοιου είδους συμπεριφορές. Θεωρώ ότι αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους.
Σύμφωνα με Έρευνα του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, ένα στα οκτώ κορίτσια κι ένα στα δέκα αγόρια κινδυνεύει να πέσει θύμα κάποιας μορφής σεξουαλικής κακοποίησης μέχρι να «κλείσει» τα δεκαοκτώ του χρόνια ·και μόνο ένας στους τρεις θύτες θα είναι κάποιος άγνωστος!
Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι στην Ελλάδα το 20% των παιδιών θα τα προσεγγίσουν παιδόφιλοι τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους. Σύμφωνα με στατιστικές, ποσοστό περίπου 10 με 15% των παιδιών και εφήβων έχουν υπάρξει σεξουαλικά θύματα από ενήλικες τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους. Στατιστικά, οι περισσότεροι παιδόφιλοι είναι άντρες.
Στα παιδιά, κατά κανόνα, απουσιάζει η γνώση ή η εμπειρία των σεξουαλικών σχέσεων με συγκατάθεση ή επιλογή συγκατάθεσης (όπως συμβαίνει ή χρειάζεται να συμβαίνει με τους ενήλικες). Έτσι, η παιδοφιλία, παραβιάζει με βλαβερό και εγκληματικό τρόπο τα δικαιώματα των παιδιών.
Στα κλασικά παραμύθια, η κακοποίηση είχε ένα πρόσωπο: αυτό του «κακού λύκου». Οι πρόσφατες συλλήψεις, όμως, δύο γυμναστών παιδεραστών κι ενός παιδόφιλου δάσκαλου, η σύλληψη ενός παππού που βίαζε κατ’ εξακολούθηση τα δύο εγγόνια του, η αποκάλυψη της εγκυμοσύνης μιας 11άχρονης η οποία βιάστηκε ομαδικά από τρεις συμμαθητές του 16άχρονου αδερφού της, οι καταγγελίες για ασέλγεια σε ανήλικους από ιερείς και πολλά άλλα ανατριχιαστικά συμβάντα δείχνουν ότι, στην αληθινή ζωή, τα χαρακτηριστικά του θύτη δεν είναι τόσο… ευδιάκριτα. Όπως επισημαίνει, μάλιστα, Το Χαμόγελο του Παιδιού, «συνήθως είναι άτομο του οικογενειακού, φιλικού και κοινωνικού περιβάλλοντος του παιδιού, άτομο που έχει επαφές και σχέσεις εξουσίας μαζί του, ώστε να εξασφαλίσει τη σιωπή του!»
Τα παραπάνω αποδεικνύουν, δυστυχώς, και οι αριθμοί: σύμφωνα με τα αποτελέσματα πανευρωπαϊκής μελέτης της Finkelhor, το 33% των σεξουαλικών κακοποιήσεων κοριτσιών και το 23% των σεξουαλικών κακοποιήσεων αγοριών στη χώρα μας συμβαίνουν μέσα στην οικογένεια, ενώ το 79% όσων έχουν καταδικαστεί για αποπλάνηση και σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων ήταν συγγενείς ή στενοί οικογενειακοί φίλοι τους. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι από τα 1.004 νοικοκυριά του Λεκανοπεδίου Αττικής που συμμετείχαν σε σχετική έρευνα της ΚΑΠΑ Research, το 33,8% δήλωσε ότι γνωρίζει προσωπικά κάποιο ή κάποια ανάλογα «περιστατικά» •η πλήρης έρευνα είναι διαθέσιμη από τη UNICEF (web site: www.unicef.gr).
Γενικότερα στην Ευρώπη, ένα στα πέντε παιδιά πέφτει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης ενώ, στην Κύπρο, 10% των αγοριών και 10% των κοριτσιών που έλαβαν μέρος σε έρευνα της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια δήλωσαν ότι είχαν υποστεί κάποια μορφή σεξουαλικής βίας μέσα στο ίδιο το σπίτι τους! Επιπροσθέτως, 200 νέες φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας αναρτούνται καθημερινά στο διαδίκτυο (αποφέροντας 3 δις ευρώ ετησίως), 345% έχει αυξηθεί ο αριθμός ιστοσελίδων με πορνογραφικό περιεχόμενο όπου πρωταγωνιστούν ανήλικοι (ακόμα και βρέφη!) και 150.000 άτομα «επισκέπτονται» ορισμένες από αυτές τις ιστοσελίδες ημερησίως.
Αναφέροντας ενδεικτικά πρόσθετους στατιστικούς αριθμούς, στις ΗΠΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’60, η σεξουαλική κακοποίηση αφορούσε 450 παιδιά, ενώ στις μέρες μας φαίνεται να ξεπερνά τα 2.000.000! Παρότι είναι δε εξαιρετικά δύσκολο να δουν το φως της δημοσιότητας αξιόπιστα στοιχεία (ο φόβος κι η ντροπή εμποδίζουν τα παιδιά να μιλήσουν κι έρευνες δείχνουν ότι 3 στα 4 δε θα αποκαλύψουν ποτέ ό,τι τους έχει συμβεί «κουβαλώντας» το βάρος του σε όλη την ενήλικη ζωή τους), οι τελευταίες καταγεγραμμένες εκτιμήσεις της UNICEF, στην έκθεσή της για την «Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο», μιλούν για 1.800.000 ανήλικα θύματα κάθε χρόνο στο βωμό μιας σεξουαλικής βιομηχανίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Στη Ρωσία, σε δείγμα 172 κοριτσιών και 174 αγοριών, ανέφερε ότι έχει αναγκαστεί να έρθει σε ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή ποσοστό της τάξης του 25% και του 11%, αντίστοιχα, την ίδια ώρα που στα σχολεία της Νότιας Αφρικής η σεξουαλική βία τείνει να πάρει διαστάσεις… επιδημίας.
Τι ακριβώς συμπεριλαμβάνει, όμως, ο όρος σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου; Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού «από την έκθεση σε επίδειξη, τις θωπείες και τις ασελγείς πράξεις μέχρι την πρόκληση σωματικής βλάβης, το βιασμό και την αιμομιξία, ενώ υπάρχει και η εμπορευματική πλευρά του θέματος, δηλαδή η πώληση παιδιών με σκοπό την ανάρμοστη σεξουαλική δραστηριότητα και την ικανοποίηση των ενηλίκων, η εκπόρνευση, η παιδική και εφηβική πορνογραφία.»
Πιο συγκεκριμένα, σεξουαλική κακοποίηση θεωρείται:
► η επαφή καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τα γεννητικά όργανα ενός παιδιού από ενήλικα και το αντίστροφο
► η διείσδυση με οποιονδήποτε τρόπο στο στόμα, τα γεννητικά όργανα ή τον πρωκτό του
► η έκθεσή του σε πορνογραφικό υλικό, οπτικό ή ακουστικό
► η παρακολούθηση ενός παιδιού χωρίς ρούχα ή το αντίστροφο
► ο βιασμός.
Παρά το γεγονός δε ότι τα σημερινά παιδιά είναι πιο ενημερωμένα από τις προηγούμενες γενιές και, θεωρητικά, διδάσκονται από νωρίς πώς να προστατεύουν το σώμα τους, σπάνια μιλούν είτε γιατί δέχονται απειλές είτε γιατί τα άτομα που τα κακοποιούν σεξουαλικά, συγχρόνως τα δωροδοκούν. Σκέφτονται, επίσης, τις επιπτώσεις που θα έχει μια τέτοια μαρτυρία τόσο στα ίδια όσο στο οικογενειακό/κοινωνικό περιβάλλον τους, φοβούνται και δεν εμπιστεύονται τους οικείους τους, δεν ξέρουν πώς να απευθυνθούν στις αρχές ή, ενδεχομένως, δεν περνάει καν από το μυαλό τους ότι έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν. Εξάλλου, σε αρκετές περιπτώσεις, η διαδικασία που ακολουθείται μετά από μια τέτοια «κατάθεση ψυχής» αγγίζει εξίσου τα όρια του βιασμού.
Πώς μπορούμε, λοιπόν, να καταλάβουμε αν ένα παιδί έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;
► Κατ’ αρχήν, παίρνουμε σοβαρά υπόψη τις όποιες εκμυστηρεύσεις του, ενημερώνουμε άμεσα ειδικό και τις εξετάζουμε, χωρίς απολύτως καμία κριτική διάθεση, με τη βοήθειά του.
► Παρατηρούμε τυχόν αλλαγές στη συμπεριφορά του (όπως εκδηλώσεις άγχους, επιθετικότητα, εσωστρέφεια, ακινησία ή υπερκινητικότητα, αϋπνία, συμπτώματα θλίψης/κατάθλιψης, αποφυγή των συνηθισμένων του υποχρεώσεων, μαθησιακή δυσκολία ή άρνηση, ανάπτυξη φοβιών, ξαφνικό ενδιαφέρον για το σεξ, έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους ενήλικες) και διαταραχές στη διατροφή του.
► Παρατηρούμε αδικαιολόγητους μώλωπες ή ευαισθησία στη στοματική ή γεννητική περιοχή, δυσκολία να καθίσει κτλ., ενώ ντρέπεται για το σώμα του και αποφεύγει να αλλάζει ρούχα μπροστά σε άλλους.
► Ανησυχούμε για παλινδρομήσεις σε προηγούμενες συμπεριφορές (για παράδειγμα, φόβο αποχωρισμού, νυχτερινή ενούρηση, εγκόρπιση, νυχτερινό κλάμα, πιπίλισμα του αντίχειρα).
► Ελέγχουμε τους τρόπους που απέκτησε γνώσεις για σεξουαλικά ζητήματα που δε συμβαδίζουν με την ηλικία του.
► Προβληματιζόμαστε αν λειτουργεί ενοχικά και το εκφράζει είτε με υπερβολική προθυμία και κολακεία είτε με αυτοτραυματισμούς (κοψίματα, καψίματα) είτε με συστολή και σιωπή.
► Προβληματιζόμαστε, επίσης, αν αναφέρει συχνά ένα καινούργιο «φίλο», φέρνει στο σπίτι δώρα ή χρήματα ή αντίθετα φοβάται συγκεκριμένα άτομα ή τοποθεσίες και αρνείται να βγει.
► Αντιλαμβανόμαστε ότι δυσκολεύεται πολύ στις διαπροσωπικές του σχέσεις, ενώ αναπτύσσει παραβατική συμπεριφορά (bullying/χρήση ουσιών/αλκοόλ).
Από τη στιγμή, τώρα, που ο γονιός υποψιάζεται, μαθαίνει ή συνειδητοποιεί ότι το παιδί του έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, «πρέπει κατ’ αρχήν να σταθεί ψύχραιμος ώστε να το απενοχοποιήσει, να το διαβεβαιώσει ότι είναι κοντά του, έτοιμος να το υπερασπιστεί και να το στηρίξει», υπογραμμίζουν οι ειδικοί της Εταιρίας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (web site: www.epsype.gr). Επόμενο βήμα είναι η συνάντηση με παιδοψυχίατρο, με την καθοδήγηση του οποίου θα καταγγελθεί το γεγονός στην αστυνομία, ενώ ο ίδιος θα εκτιμήσει την κατάσταση, την ακριβή φύση και το βαθμό της κακοποίησης, θα αναλάβει τη συμβουλευτική και την υποστήριξη των γονέων όπως και την ψυχοθεραπεία του παιδιού και θα ζητήσει την παρέμβαση του εισαγγελέα ανηλίκων για να απομακρυνθεί το παιδί από το σπίτι (εφόσον κάποιο μέλος της οικογένειας συμμετείχε στην κακοποίηση). «Πρόκειται για μια διαδικασία που δε θα προκαλέσει πρόσθετες πληγές στην ήδη πληγωμένη του ψυχή, αν η στάση των ειδικών είναι ελεγχόμενη και διακριτική, εγκαθιδρυθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης και πεισθεί το παιδί πως συνεργάζονται για την προστασία του αμφότεροι οι φορείς», σημειώνει και πάλι η Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. που στελεχώνεται από παιδοψυχίατρους, κλινικούς ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, επισκέπτες υγείας με γνώση και πείρα, ικανούς να δώσουν τις πρώτες συμβουλές για το χειρισμό της κρίσης και να παραπέμψουν γονείς και παιδί στην κατάλληλη ιατροπαιδαγωγική υπηρεσία. Με απόλυτη εχεμύθεια και σεβασμό στα προσωπικά δεδομένα τόσο του ίδιου του παιδιού όσο της οικογένειας, λειτουργούν μάλιστα οι τηλεφωνικές γραμμές-σύνδεσμοι 801 801 1177 (για τους ενήλικες) και 116 111 (για τους ανήλικους), ενώ στο ίδιο πλαίσιο λειτουργεί και η Γραμμή-SOS 1056 του «Χαμόγελου του Παιδιού».
Αυτό που οφείλουμε όλοι να λάβουμε σοβαρά υπόψη είναι ότι η σιωπή κι η απόκρυψη δε βοηθούν •αντίθετα, επιβαρύνουν το παιδί με ενοχή! Κι όπως υπογράμμισε σε σχετική ομιλία της η Κύπρια ευροβουλευτής Αντιγόνη Παπαδοπούλου, σε συζήτηση στο Σπίτι της Ε.Ε. στη Λευκωσία αναφορικά με τους νέους κανόνες για την πρόληψη αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης, σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και παιδικής πορνογραφίας που υιοθετήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον περασμένο Οκτώβριο, «όσο τα θύματα παραμένουν σιωπηλά, τόσο τα εγκλήματα θα συνεχίζονται».
Τι είναι η παιδοφιλία
Ο ενήλικας (ή ο τουλάχιστον 5 χρόνια μεγαλύτερος σε ηλικία έφηβος) που φανερά ή συγκαλυμμένα παίρνει σεξουαλική ευχαρίστηση από την επαφή του με ένα παιδί υποφέρει από παιδοφιλία. Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς και διάφορους τρόπους, όπως για παράδειγμα:
Να επιδιώκει και να αγγίζει με σεξουαλικό τρόπο τα παιδιά ή τους ανήλικους εφήβους (συνήθως κάτω των 13 ετών).
Nα ενθαρρύνει μια ομάδα παιδιών να συμμετέχουν σε σεξουαλικές δραστηριότητες.
Nα τους προβάλλει πορνογραφικό υλικό, χρησιμοποιώντας άμεσο ή έμμεσο ψυχολογικό εκβιασμό ή χειραγώγηση για να κρατήσουν αυτές τις δραστηριότητες μυστικές.
Να πλησιάζει τα παιδιά και τους εφήβους μέσω του Διαδικτύου (Internet) προσπαθώντας π.χ. να χτίσει μια έμπιστη φιλία μαζί τους και στη συνέχεια να προσπαθήσει να τα παραπλανήσει σεξουαλικά.
Η εικόνα του παιδόφιλου έχει συνδεθεί με πολλά στερεότυπα και μύθους. Αυτό δεν βοηθάει στη γρήγορη αντίληψη και έγκαιρη παρέμβαση για την προστασία του παιδιού από τους δικούς του και τους γύρω.
Σύμφωνα με καταγραφές παιδοφιλικών περιστατικών, τα στοιχεία δείχνουν περίπου τα εξής:
Οι περισσότεροι παιδόφιλοι βρίσκονται στην ηλικία των 20 με 50. Μπορεί να μην έχουν παντρευτεί, να είναι παντρεμένοι ή χωρισμένοι και μπορεί να έχουν και οι ίδιοι παιδιά.
Στις περισσότερες περιπτώσεις (66%) έχει καταγραφεί ότι ο παιδόφιλος είναι κάποιος γνωστός της οικογένειας ή συγγενής ή γενικά έχει κάποια σχέση με το παιδί ή/και την οικογένειά του.
Η παιδοφιλική δραστηριότητα δεν περιέχει απαραίτητα σωματική βία αλλά κυρίως ψυχολογική. Ο άνθρωπος που ασκεί παιδοφιλία μπορεί συχνά να έχει μεγάλη υπομονή και δεξιότητα στο να χρησιμοποιεί την εξουσία και τη δύναμη του ενήλικα για να πείσει ή να αναγκάσει το παιδί ή τον έφηβο να συμμετάσχει σε σεξουαλικές δραστηριότητες.
Αρκετοί παιδόφιλοι αποζητούν εργασία ή προσφέρουν εθελοντικές υπηρεσίες σε μέρη όπου μπορούν να έχουν συχνή πρόσβαση σε παιδιά.
Οι αιτίες της παιδοφιλίας φαίνεται να ποικίλλουν. Συνήθως έχουν να κάνουν με καθυστερημένη ψυχολογική και συναισθηματική ανάπτυξη ή κάποιου είδους ψυχολογική διαταραχή. Κάποιοι υπήρξαν οι ίδιοι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης όταν ήταν εκείνοι παιδιά. Όποιοι κι αν είναι όμως οι λόγοι, όπως και σε κάθε άλλο είδος κακοποίησης, οι άνθρωποι αυτοί θα ήταν καλό να φανερώνονται – έτσι μπορούν όλοι να βοηθηθούν.
Τι μπορώ να κάνω;
Τα παιδιά πολύ σπάνια αναφέρουν την κακοποίησή τους. Συνήθως φοβούνται μήπως τα κατηγορήσουν οι γονείς τους. Η κακοποίηση συνήθως αποκαλύπτεται όταν ένας ενήλικας την αντιληφθεί ή όταν ένα παιδί το αναφέρει σ’ έναν ενήλικα (συνήθως όχι το γονέα), ή όταν ένας γιατρός διαπιστώσει σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης στο σώμα του παιδιού. Επίσης, η κακοποίηση μπορεί να γίνει αντιληπτή ή να αποκαλυφθεί από το ίδιο το παιδί όταν αυτό ενηλικιωθεί κι έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει τη φύση της εμπειρίας του.
Όμως, τα παιδιά ‘μιλούν’ για την κάθε είδους κακοποίησή τους με έμμεσους τρόπους. Συνήθως, τα παιδιά των οποίων έχει κακοποιηθεί ο σεξουαλικός τους εαυτός, μπορεί:
Να έχουν άστατο ύπνο, συχνούς εφιάλτες και διαταραχές στην όρεξή τους.
Να έχουν νέους φόβους και φοβίες (π.χ. για ένα πρόσωπο, μια κίνηση ή ένα μέρος) που δεν εξηγούνται εύκολα από τους γονείς, και όσους γνωρίζουν την ιδιοσυγκρασία του παιδιού.
Να έχουν περίεργη σεξουαλική συμπεριφορά για την ηλικία τους – που συχνά περιλαμβάνει στοιχεία ενήλικης σεξουαλικής συμπεριφοράς (π.χ. λεξιλόγιο, κινήσεις) που φαίνονται ξένα πάνω τους.
Αν είσαι γονιός, ας έχεις το νου σου στο παιδί.
Προσπάθησε να έχεις ουσιαστική επαφή με το παιδί σου, όχι μόνο για τα καθημερινά πρακτικά πράγματα, αλλά προσπάθησε να έχεις επαφή με το συναισθηματικό του κόσμο, τις σκέψεις και τη συμπεριφορά του. Αν βλέπεις και αισθάνεσαι μια ιδιαίτερα άστατη και περίεργη συμπεριφορά στο παιδί σου, ίσως αξίζει να το διερευνήσεις.
Προσπάθησε να του δώσεις έγκυρες και σύγχρονες πληροφορίες για σεξουαλικά θέματα απλά και ήρεμα με τρόπο ανάλογο στην ηλικία του, όπως ίσως θα ήθελες να τα είχαν πει και σε εσένα.
Τα παιδιά μεγαλώνοντας, συνήθως μπορεί να αποκαλύπτουν λιγότερα για τα προσωπικά τους. Όμως, είναι πολύ βασικό να ξέρουν πότε τους έχει συμβεί κάτι πραγματικά βλαβερό ή επικίνδυνο και να ξέρουν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν να απευθυνθούν σε εσένα ως γονιό, ότι θα τα ακούσεις και ότι θα είσαι μαζί τους ως σύμμαχος και όχι ως αντίπαλος κριτής τους.
Το Διαδίκτυο (ή Internet) είναι ένα παράθυρο στον κόσμο, αλλά όπως και οποιοδήποτε άλλο μέσο χρειάζεται να μάθεις πώς να το χρησιμοποιείς σωστά. Μπορεί να είναι ένας κόσμος που το παιδί σου ίσως ξέρει να τον χειρίζεται πρακτικά καλύτερα απ’ ότι εσύ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ξέρει να το διαχειρίζεται σωστά ή ότι ξέρει να προφυλάσσεται από τους κινδύνους. Προσπάθησε να μάθεις περισσότερα για το διαδίκτυο και για το πώς να μην έχει το παιδί σου πρόσβαση σε ακατάλληλες ιστοσελίδες. Επίσης, ενημέρωσέ το για το πώς να προφυλάσσεται, π.χ. να μην δίνει προσωπικά του στοιχεία. Θα ήταν καλό να έχεις την επίβλεψη όταν το παιδί σου κάνει χρήση του διαδικτύου (π.χ. ο υπολογιστής να είναι στο σαλόνι και όχι στο δωμάτιο του παιδιού).
Προσπάθησε να μη θεωρείς το παιδί σου ενήλικα, όσο έξυπνο κι αν φαίνεται να είναι διανοητικά.
Ακόμη δεν είναι σε θέση να μπορεί και να ξέρει πώς να προστατεύει τον εαυτό του, όπως ένας ενήλικας, κι ούτε μπορεί να έχει τις ευθύνες ενός ενήλικα. Η ψυχολογική και συναισθηματική εξέλιξη ενός παιδιού είναι ακόμα στα πρώτα στάδια διαμόρφωσης. Ως γονιός, πώς πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις ακόμα καλύτερη τη συμβολή σου σε αυτή τη διαδικασία;
Είναι καλό το παιδί να γνωρίζει ότι υπάρχουν κάποια όρια που χρειάζεται να μάθει να τα σέβεται (π.χ. μέχρι και την ηλικία των τουλάχιστον 16 ετών είναι καλό να γνωρίζουν οι γονείς πού και με ποιους βρίσκεται το παιδί τους και πότε θα επιστρέψει στο σπίτι). Τα υγιή όρια δίνουν την αίσθηση στο παιδί ότι οι γονείς του το αγαπούν και νοιάζονται γι’ αυτό.
Αν δεν είσαι γονιός και παρατηρήσεις κάτι περίεργο ή ύποπτο σε σχέση με έναν ενήλικα κι ένα παιδί ή αν δεις περίεργη τη συμπεριφορά ενός παιδιού ή γίνεις μάρτυρας, πιστεύεις ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι γι’αυτό; Δυστυχώς, πολλές φορές μπορεί κάποιος να γνωρίζει γεγονότα αλλά να μην θέλει να το πιστέψει ή από ντροπή ή φόβο για κοινωνικό στιγματισμό να παραμένει σιωπηλός.
Πώς νομίζεις ότι θα μπορούσες να συμβάλεις στη διαφύλαξη της πνευματικής, ψυχολογικής και σωματικής ακεραιότητας ενός παιδιού και μέσα από αυτό και της ζωής και του κόσμου που αυτό θα δημιουργήσει στο μέλλον;
Αν είσαι παιδί, και σου συμβεί ποτέ ένας μεγάλος να αγγίξει μέρη του σώματός σου που συνήθως τα καλύπτει το μαγιό σου ή σου λέει λόγια ή σου δείχνει εικόνες που σε κάνουν να αισθάνεσαι άβολα και δεν σου αρέσουν, πήγαινε αμέσως να το πεις σε έναν μεγάλο που είναι καλός. Εκείνος ξέρει τι θα κάνει για να σε βοηθήσει.
Όποια κι είναι η απόφασή σου, όπως και σε κάθε είδος κακοποίησης, προέχει η ασφάλεια των παιδιών που δεν είναι σε θέση να υπερασπίσουν τον εαυτό τους όπως μπορεί ένας ενήλικας. Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι το παιδί, όπως και κάθε άνθρωπος, έχει δικαίωμα στη σωματική, ψυχολογική και πνευματική του ακεραιότητα, υγεία και ευεξία.
Τα σύμβολα των παιδόφιλων-παιδεραστών
Κοσμήματα: βραχιόλια, καδένες,
δαχτυλίδια, καθώς και τατουάζ
για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους.
Τα σύμβολα πιο συγκεκριμένα είναι:
Το BLogo, «boylover» που συμβολίζεται από δύο μπλε τρίγωνα, το ένα μέσα στο άλλο, σε σπειροειδή μορφή, και υποδηλώνει την προτίμηση στα αγόρια.
Το LBLogo, «littleboylover», που συμβολίζεται από ένα παρόμοιο σχέδιο του Blogo, χωρίς γωνίες, και υποδηλώνει την προτίμηση στα μικρά αγόρια.
Το Glogo, «Girllover», που συμβολίζεται από δύο καρδιές η μία μέσα στην άλλη και υποδηλώνει την προτίμηση στα κορίτσια.
Το Clogo, «Childlover», που συμβολίζεται από μια πεταλούδα που τα φτερά της έχουν σχήμα καρδιάς και υποδηλώνει την προτίμηση και στα δύο φύλα.
Θα προσπαθήσουμε να δεχτούμε ότι ένας παιδόφιλος είναι ένα -προφανώς βαριά – ψυχικά διαταραγμένο άτομο, το οποίο χρήζει βοήθειας…
Από αυτό (από το να εγκλειστεί δηλαδή, κατά περίπτωση, σε ψυχιατρική κλινική αντί της φυλακής) μέχρι όμως το σημείο να «πριμοδοτείται» με ποσοστό αναπηρίας (που δεν του θεμελιώνει μεν δικαίωμα επιδόματος, αλλά του εξασφαλίζει σειρά προνομίων όπως μειωμένα εισιτήρια στα Μέσα Μα
Περισσότερα... »
Δυναμική ήταν η παρουσία του Εκπαιδευτικού Ομίλου ΞΥΝΗ στην 24η Διεθνή Έκθεση AGROTICA 2012, που πραγματοποιήθηκε από 1 μέχρι 5 Φεβρουαρίου στις εγκαταστάσεις της Helexpo – ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη.
Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος ΞΥΝΗ δίνει δυναμικό παρόν σε όλες τις κλαδικές εκθέσεις της HELEXPO, στο πλαίσιο της επίσημης αμοιβαίας συνεργασίας τους που εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 2011.
Αναμεταδίδουμε...από το καινούριο κι ελπιδιφόρο 
Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κκ. Ιωήλ τέλεσε Αγιασμό στο Γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας κ. Θεόδωρου Θεοδωρίδη. Ο Αγιασμός τελέστηκε με αφορμή την είσοδο στη νέα χρονιά και την ολοκλήρωση της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης. Στην τελετή του αγιασμού παραβρέθηκαν οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι κκ. Μαρία Ζωγράφου και Μαρία Καράμπελα, ο Δήμαρχος Έδεσσας κ. Δημήτριος Γιάννου, η Δημοτική Σύμβουλος κα. Μαρούλα Κατσάρα-Βλάχου, ο Πρόεδρος του ΚΕΚΥΚΑμεΑ Πέλλας κ. Κωνσταντίνος Μουσμούτης, Διευθυντές και Προϊστάμενοι υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, εκπρόσωποι τοπικών φορέων και πολίτες.
Ο Σεβασμιότατος επέδωσε στον κ. Αντιπεριφερειάχη μία εικόνα Του Χριστού την οποία έφερε από το Άγιο Όρος και ευχήθηκε:
Από το 
Γράφει ο 
Το έλαβα στα μηνύματά μου:
Πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτερα, 23/01/2012, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Διοικητηρίου, η πρώτη σύσκεψη για το πρόγραμμα καταπολέμησης κουνουπιών για το 2012. Στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας κ. Θεόδωρου Θεοδωρίδη, συμμετείχαν ακόμη ο Δ/ντής της Δ/νσης Δημόσιας Υγείας & Μέριμνας κ. Κόντος, ο Γεν. Δ/ντής της Αναπτυξιακής Πέλλας κ. Κιοσέογλου και υπηρεσιακοί παράγοντες της Π.Ε. Πέλλας.
Στη συνέχεια, ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης αντάλλαξε ευχές στο γραφείο του, στο Διοικητήριο, με τους εκπροσώπους των τοπικών αρχών και αναπτυξιακών, παραγωγικών και κοινωνικών φορέων, καθώς επίσης και με τα μέλη πολλών τοπικών συλλόγων και πολιτών.
Ευχάριστη νότα στη δεξίωση ήταν ο Σύλλογος Ποντίων Έδεσσας «Άγιος Θεόδωρος Γαβράς» τα μέλη του οποίου έψαλαν τα κάλαντα στον κ. Θεοδωρίδη και στους παρευρισκόμενους με τη συνοδεία της παραδοσιακής ποντιακής λύρας.
