v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} Γράφει: Άνθιμος Σιγκούδης, Γεωπόνος-Μελισσοκόμος, Γεν.Γραμματέας Μελισσοκομικού Συλλόγου Ν. Πέλλας, Κιν.: 69 37-47 53 57
Πριν από δυο χιλιάδες χρόνια περίπου ο Αριστοτέλης στην παρατήρηση των μελισσών έβλεπε την κίτρινη σκόνη στα σώματα τους καθώς και τους μικρούς κίτρινους σβώλους στα πόδια τους και πίστεψε πως αυτό ήταν η πρώτη ύλη για την κατασκευή των κηρηθρών και το βάπτισε κήρινθο. Σε μερικά νησιά των Κυκλάδων την γύρη έστω και ελαφρά παραφρασμένη, ακόμη και σήμερα την ονομάζουν κεράθι. Εικάζεται ακόμη πως χάρη εκείνης της ονομασίας που έδωσε ο Αριστοτέλης ονομάζουμε σήμερα έτσι την κηρήθρα και το κερί. Η γύρη μπορεί να χαρακτηρισθεί και ως το σπέρμα των φυτών, δημιουργείται στους ανθήρες των λουλουδιών, αποτελείται από πολύ μικρούς κόκκους, τους γυρεόκοκκους, που για πρώτη φορά το 1680 περίπου ο ερευνητής φυσιοδίφης N. Crew περιέγραψε στο εργαστήριο του με αρκετές λεπτομέρειες για την εποχή του, και όμως για πρώτη φορά ο Langstroth το 1823 παρατηρώντας στα μελισσοκομεία του τις μέλισσες περιέγραψε με λεπτομέρεια πως συλλέγουν την γύρη με το λεπτό τρίχωμα τους και την αποθηκεύουν στα καλαθάκια που έχουν στα πίσω πόδια τους.
Σπάνια μέλισσα μπήκε σε κυψέλη έχοντας στο σώμα της κόκκους γύρης, όταν την συλλέγει με τις τρίχες του σώματός της κάθεται σε κάποιο κλαδί ή φύλλο και με τα χτένια από τα πόδια της που διαθέτει για τον σκοπό αυτό καθαρίζει με μεγάλη σχολαστικότητα όλη την γύρη, στερεώνοντας την στα καλαθάκια των πίσω ποδιών της χρησιμοποιώντας προσκολλητικές ουσίες που βρίσκονται στο σάλιο της καλύπτοντας κάθε γυρεόκοκκο με μεγάλη τέχνη. Ο χρόνος που χρειάζεται η μέλισσα για ένα ταξίδι συλλογής πλήρους φορτίου κυμαίνεται από την εποχή, τον καιρό, και την απόσταση της ανθοφορίας από την κυψέλη, συνήθως είναι γύρω στην μισή ώρα, έχουν αναφερθεί και μικρότεροι χρόνοι αλλά και πολύ μεγαλύτεροι των δυο ωρών.
Το πάχος των γυρεόκοκκων κυμαίνεται από 2.5 έως 250μ(μικρά), το χρώμα τους ποικίλει, από το μαύρο της παπαρούνας, ροζ–κόκκινο του πολύκομπου, ανοικτό κίτρινο της ντάλιας, του ταραξάκο, της ακονιζιάς, της κολοκυθιάς κλπ, κρεμ το αρμυρίκι και της κουμαριάς, αλλά και λευκό του βαμβακιού της μπάμιας κλπ, η γεύση της είναι κατά το πλείστον πικρή αλλά υπάρχουν και φυτά, πόα συνήθως, που δίνουν γλυκιά γύρη.
Η εργασία για την οποία παράγεται η γύρη είναι η γονιμοποίησης των λουλουδιών για την παραγωγή σπόρων οι οποίοι στην συνέχεια διαιωνίζουν το κάθε είδος φυτού. Προς αυτή την κατεύθυνση βοηθούν και τα ίδια τα φυτά αλλά και τα έντομα όπως οι μέλισσες ήμερες και άγριες, οι χρυσόμυγες, οι βομβίνοι και εκατοντάδες άλλα είδη εντόμων της Ελληνικής φύσης.
Τα ανεμόφυλλα φυτά βασίζουν την γονιμοποίηση τους περισσότερο στην τύχη και για αυτό τον σκοπό παράγουν περισσότερη ποσότητα γύρης(κωνοφόρα) αλλά και μικρότερου μεγέθους κόκκους για να ταξιδεύουν χιλιόμετρα μακριά. Τα εντομόφυλλα μελισσοκομικού ενδιαφέροντος φυτά αντίθετα βασίζουν την γονιμοποίηση τους στον παράγοντα έντομο, άγριες μέλισσες, βομβίνοι και οι κοινές μέλισσες του είδους apis melifera είναι οι ακούραστοι επικονιασταί και το σίγουρο είναι ότι δεν αφήνουν τίποτε στην τύχη, περνούν και ξαναπερνούν όλα τα άνθη κάθε δένδρου σχολαστικά, αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την επιπλέον παραγωγή σε καρπούς που στα οπωροφόρα φτάνει μέχρι και 80% περισσότερη σοδειά.
Τα αρσενικά όργανα είναι οι ανθήρες οι οποίοι παράγουν την γύρη ευρίσκονται στους στήμονες των λουλουδιών και είναι πάντα δίπλα από τον θηλυκό όργανο των λουλουδιών το οποίο λέγεται ύπερος (γυναικωνίτης, ή γυναικείο), συντίθεται από το στίγμα, το στύλο και την ωοθήκη που δημιουργείται ο καρπός ο οποίος περιέχει τους σπόρους για την διαιώνιση.
Οι γυρεοσυλλέκτριες μέλισσες επισκέπτονται σε κάθε ταξίδι τους περίπου 300 λουλούδια για να συλλέξουν ένα πλήρες φορτία γύρης, σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ότι η μέλισσα έχει μεγάλη ανθική σταθερότητα, δηλαδή πάει στα άνθη ενός φυτού συνέχεια για συλλογή γύρης ή νέκταρος. Η ανθική σταθερότητα είναι αυτή που βοηθά τόσο στην αυτεπικονίαση(λέγεται η επικονίαση που γίνεται από μεταφορά γύρης στα άνθη του ιδίου φυτού), αλλά και στην σταυρεπικονίαση ( λέγεται η μεταφορά γύρης από ένα φυτό στα ίδια άνθη των διπλανών φυτών).
Η Ελληνική χλωρίδα είναι γενικά από τις πιο πλούσιες των Μεσογειακών χωρών, σ’ αυτό βοηθά η μεγάλη ηλιοφάνεια, το κλίμα και τα συστατικά του εδάφους και έτσι αναπτύσσεται μεγάλος αριθμός μελιτογόνων αλλά και γυρεοδοτικών φυτών. Από τα οποία το μεγαλύτερο μερίδιο κατέχουν τα αυτοφυή φυτά και μικρότερο τα καλλιεργούμενα οπωροφόρα και καλλωπιστικά στα πάρκα, πλατείες και στις εθνικές οδούς.
Σπάνια θα υπάρξει φυτό που να είναι μόνον μελιτογόνο και όχι γυρεοδοτικό αντίθετα δεν υπάρχει δένδρο ή φυτό που να βγάζει νέκταρ και να μην δίνει γύρη. Η γύρη είναι το ψωμί των μελισσών περιέχει πρωτεϊνες σε πολύ μεγάλη περιεκτικότητα που την έχουν μεγάλη ανάγκη για τον εξωσκελετό τους, για την παραγωγή βασιλικού πολτού, να ταΐσουν την βασίλισσα και τον γόνο τους. Η γύρη δεν θα πρέπει να απουσιάζει από καμία κυψέλη χειμώνα καλοκαίρι σε μικρά και μεγάλα μελίσσια μας.
Μελετώντας την γύρη διαπιστώνουμε ότι συγκριτικά με άλλα γεωργικά προϊόντα πολύ ανώτερη σε συστατικά και θα πρέπει να την χρησιμοποιούμε για ανθρώπινη χρήση, γιατί οι πολύτιμες θρεπτικές και ιαματικές ιδιότητες της την αναδεικνύουν σαν αγνή και φυσική τροφή υψηλής διατροφικής αξίας.
Το βασικότερο όλων είναι ότι η γύρη περιέχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη R, η οποία αυξάνει την αντίσταση των τριχοειδών αγγείων, προστατεύοντας έτσι τον οργανισμό από τις εγκεφαλικές αιμορραγίες, μειώνει τους υψηλούς σφυγμούς της καρδιάς και συμβάλει θετικά σε μεγάλο ποσοστό στην μακροζωία των ανθρώπων που την καταναλώνουν.
Σε ίση ποσότητα γύρης και μοσχαρίσιο κρέας, η γύρη υπερέχει 5 φορές περισσότερο σε (αμινοξέα) ισολευκίνη, λευκίνη και μεθιονίνη, 6,5 φορές πιο πολύ φαινυλαλανίνη και τρυπτοφάνη και 3 φορές περισσότερο από το τυρί. Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι καθημερινώς μία κουταλιά γύρη μας καλύπτει τον οργανισμό μας από ωφέλιμα αμινοξέα.
Από πολλούς θεωρείται σαν προϊόν φαρμακευτικό, λόγω των πολλών συστατικών του. Ανάλογα βέβαια με το είδος του φυτού που προέρχεται χαρακτηρίζεται και η περιεκτικότητα της γύρης σε ασκορβικό οξύ, καρωτίνες, χλωρογονικά και τριτερπενικά οξέα.
Η γύρη της παπαρούνας, μηλιάς, αχλαδιάς και βυσσινιάς περιέχει β-καροτίνη, η γύρη της ιτιάς, της αχλαδιάς και του τριφυλλιού περιέχουν σε μεγάλη δόση φλαβονοϊδή που κατεβάζουν την χοληστερίνη, έχουν ανανεωτική, αντισκληρωτική, σπασμολυτική και προστατευτική επίδραση ακόμη και έναντι της ραδιενεργού ακτινοβολίας.
Επίσης είναι κατάλληλη για την αρτηριοσκλήρυνση, δρα σπασμολυτικά στους λείους μυς του πεπτικού και του κυκλοφορικού συστήματος.
Αγγειοσταθεροποιητικές και αντιφλεγμονικές ιδιότητες έχει η γύρη του κενταύριου, επίσης και της ιτιάς και της βυσσινιάς αλλά επιπλέον έχουν χλωρογόνα οξέα που με την σειρά τους επηρεάζουν τα χολικά οξέα όπως και την σωστή λειτουργία των νεφρών, ρυθμίζουν ακόμη την δραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα.
Η γύρη χαρακτηρίζεται για την αναβολική της δράση καθώς επίσης δρα και βιοδιεγερτικά που εκδηλώνεται στην ανάπτυξη και στον μεταβολισμό χωρίς παρενέργειες.
Η γύρη ρυθμίζει την λειτουργία του στομάχου και του πεπτικού συστήματος διότι τα ένζυμα αμυλάση και καταλάση που περιέχει η γύρη διεγείρουν την έκκριση των στομαχικών υγρών και συμβάλλουν στην ομαλοποίηση των περισταλτικών κινήσεων των εντέρων, το δε αντιβιοτικό που περιέχει η γύρη παρουσιάζουν δράση εναντίον της παθογόνου χλωρίδας του εντέρου, ένας σημαντικός παράγοντας στη θεραπεία του εντέρου.
Χάρη στις βιταμίνες, αμινοξέα κλπ, έχει τονωτική και γενικά διεγερτική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό, επίσης ομαλοποιεί το νευρικό σύστημα. Παρά την μεγάλη σύγχρονη τεχνολογία σε μέσα και τεχνογνωσία με σοβαρές και λεπτομερέστατες αναλύσεις δεν ήρθαν ακόμη στο φως όλα τα συστατικά της σύνθεσης της γύρης.
Η έλλειψη γύρης από την κυψέλη έχει σαν αποτέλεσμα οι μέλισσες να θέλουν μεγάλους χρόνους παραμονής μέσα στην κυψέλη για ξεκούραση, μείωση του μεγέθους των μελισσών, γιατί στην απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσου το μελίσσι, τραβάνε πρωτεϊνες από το δικό τους σώμα και ταΐζουν τις προνύμφες στα κελιά τους πριν τα σφραγίσουν, σταματούν να εκκρίνουν βασιλικό πολτό για να ταΐσουν την βασίλισσα, μη τάισμα της βασίλισσας έχει σαν τελικό αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά η γέννα, μέχρι που κάποιες φορές σταματά τελείως για κάποιο χρονικό διάστημα. Αν η βασίλισσα δεν γεννά οι μέλισσες την αντικαθιστούν, άδικα βέβαια γιατί εμείς δεν επιθεωρήσαμε και δεν κάναμε αυτό που έπρεπε σωστά να κάνουμε, να βάλουμε υποκατάστατα γύρης για να αναπληρώσουμε και να συνεχίσει το μελίσσι μας να αναπτύσσεται ομαλά και γρήγορα.
Η συλλογή της γύρης
Η συλλογή αρχίζει από νωρίς την άνοιξη σε κάποιες περιοχές και φτάνει μέχρι και τον Ιούλιο. Από μέσα Απριλίου, ολόκληρος ο Μάιος και ο Ιούνιος μας δίνουν ποσότητες γύρης ανά κυψέλη που φτάνουν τα 200-250 γραμμάρια ημερησίως άμα βέβαια τα μελίσσια μας είναι σε πλήρη ανάπτυξη. Ο Ιούλιος επίσης μπορεί να δώσει καλή ποσότητα γύρης αν κοντά στο μελισσοκομείο υπάρχουν γυρεοδοτικά φυτά.
Η αποθήκευση της γύρης
Η αποθήκευση θα πρέπει να μας απασχολεί όλους όσους κάνουμε γυρεοσυλλογή γιατί είναι κρίμα κόπος τόσων ημερών ή μηνών να μας μουχλιάσει ή να μας ξινίσει, από λάθος ή έλλειψη γνώσης. Η σωστή αποθήκευση διατηρεί τη γύρη φρέσκια για ανθρώπινη κατανάλωση διότι τα συστατικά της παραμένουν φυσικά και αναλλοίωτα. Επίσης να γνωρίζουμε ότι και με καλή συσκευασία και σωστή αποθήκευση η γύρη χάνει μετά τον πρώτο χρόνο αποθήκευσης της το μισό των θεραπευτικών της ιδιοτήτων και μετά από διάστημα 2 ετών δεν έχει καμία ουσία ωφέλιμη για τον ανθρώπινο οργανισμό ούτε και για τα μελίσσια τόσο μεγάλη θρεπτική πρωτεϊνική αξία. Μετά από την αποξήρανση την συσκευάζουμε σε βάζα, πλαστικά δοχεία μεγάλα ή μικρά ανάλογα την ποσότητα που έχουμε και διατηρούμε την γύρη σε θερμοκρασία από 0 έως +4 βαθμούς Κελσίου. Μπορούμε να αποθηκεύσουμε την γύρη σε καταψύκτες κατά την διάρκεια συλλογής της και επεξεργασίας της αλλά και μετά την συσκευασία της. Την μεγάλη βιολογική δράση την παρέχει η γύρη όταν είναι φρέσκια.
Η χημική ανάλυση της γύρης
Πρωτεϊνες: που φθάνουν στο 40%,
Aμινοξέα:βαλίνη, τρυπτοφάνη, λυσίνη, μεθιονίνη, λευκίνη, ισολευκίνη, θρενίνη, ιστιδίνη, αργινίνη, γλουταμενικό οξύ, ασπαραγινικό οξύ κ.α.
Βιταμίνες: Β1, Β2, Β5, Β6, C, Ε, A, P ή R Παντοθενικό οξύ, βιοτίνη, φολικό οξύ, κλπ
Ένζυμα: Αμυλάση, ιμβερτάση, καταλάση, φωσφατάση κλπ.
Μέταλλα και ιχνοστοιχεία: κάλιο, βάριο, χλώριο, σίδηρο, χαλκό, φώσφορο, βανάδιο, βολφράμιο, ιρίδιο, κάδμιο κλπ.
Βιολογικά δραστικά συστατικά Φλαβονοειδή, νουκλεϊνικά, και ριβονουκλεϊνικά οξέα, λευκοαντοκυάνες, χλωρογόνες, τριτερπενικό οξύ, αντιβιοτικές ουσίες κλπ.
Ζάχαρα: οι υδατάνθρακες νέκταρος σε ποσοστό (30-40%)
Το βασικότερο είναι ότι οι ουσίες αυτές ευρίσκονται σε μια ιδανική αναλογία σε κάθε γυρεόκοκκο.
Γύρη και διατροφή
Η γύρη ελέγχει το σωματικό μας βάρος. Το σώμα μας επεξεργάζεται όλες τις θρεπτικές ουσίες από τις τροφές που τρώμε και τις εξετάζει σύμφωνα με τον τύπο και την ποσότητα που καταναλώνουμε. Οι θερμίδες που καταναλώνουμε ανάλογα με τις θρεπτικές ουσίες συνδέονται με το ποσοστό μεταβολισμού μας, γενικά θα καθορίσουν αν βάλουμε λίπος, αν μείνουμε στο ίδιο μας βάρος ή αν χάσουμε βάρος. Με την γύρη μπορούμε να βοηθήσουμε το σώμα μας να γίνει αποδοτικότερο στην επεξεργασία ορισμένων θρεπτικών ουσιών και ορισμένων ομάδων τροφών. Κάνοντας ορισμένους θρεπτικούς συνδυασμούς, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου ο οργανισμός μας θα γίνει πιο αποδοτικός στους υδατάνθρακες, τα λίπη και τα σάκχαρα. Μπορούμε να αποφύγουμε κάτω από κάποιες περιστάσεις την παραγωγή υπερβολικού λίπους στο σώμα μας.
Η γύρη περιέχει πάνω από 5.000 ένζυμα, σίγουρα είναι κατά πολύ περισσότερα απ΄ ότι ευρίσκονται σε οποιαδήποτε άλλη τροφή. Αυτά τα ένζυμα λοιπόν είναι απαραίτητα στο σώμα μας για τη λειτουργία της χώνευσης. Τα υπάρχοντα ένζυμα στην γύρη θεωρούνται σημαντικά στην δημιουργία μιας χημικής ισορροπίας στο μεταβολισμό μας, αυτή η εξισορρόπηση μπορεί να είναι βασικός παράγοντας στην δυνατότητα της γύρης να μας βοηθήσει στην σταθεροποίηση του σωματικού μας βάρους.
Καλό είναι κατά την λήψη της γύρης σαν διατροφικό συμπλήρωμα να την καταναλώνουμε μια ώρα πριν από τα γεύματα μας αν θέλουμε να χάσουμε βάρος. Όταν το σώμα είναι κανονικό και δεν υπάρχει επιθυμία απώλειας βάρος μπορούμε να την καταναλώσουμε κατά την διάρκεια του γεύματος ή και μετά το γεύμα. Η γύρη βοηθά την πέψη και άλλων τροφίμων αφού καίει και θερμίδες άλλων τροφών μετατρέποντας αυτές σε ενέργεια.
Η γύρη συλλέγεται από μια συσκευή που τοποθετεί ο μελισσοκόμος μπροστά στην είσοδο της κυψέλης και η οποία έχει μια επιφάνεια γεμάτη τρύπες, εξαναγκάζεται η γυρεοσυλλέκτρια-μέλισσα να περάσει μέσα από αυτές τις τρύπες που ίσα-ίσα την χωρά, έτσι σπρώχνονται οι μικροί βώλοι γύρης που υπάρχουν κολλημένοι στα πόδια των μελισσών και πέφτουν. Κάτω από αυτή την τρυπητή λαμαρίνα υπάρχει ένα συρτάρι που μαζεύει όλους τους σβώλους γύρης που πέφτουν. Μαζεύεται από τον μελισσοκόμο κάθε δεύτερη μέρα και αφού καθαριστεί με την μέθοδο της φακής αποξεραίνεται σε ανήλιο μέρος και τοποθετείται σε καταψύκτες μέχρι να δοθεί στην κατανάλωση. Αυτή είναι η ακατέργαστη γύρη και μπορεί να διατηρηθεί μέχρι 2 έτη χωρίς να χάση σημαντικό μέρος από τα ωφέλιμα συστατικά της. Δεν είναι φάρμακο είναι τρόφιμο και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες για την δοσολογία της, πολλοί άνθρωποι είναι αυτοί που παίρνουν πάνω από 1000 mg ημερησίως. Η γύρη είναι ένα θρεπτικό συστατικό που παράγει μεγάλη ενέργεια στον ανθρώπινο οργανισμό αλλά επίσης παρέχει μια απέραντη σειρά οφελών στην υγεία μας. Έξοχα λοιπόν την αποκαλέσαμε και ΄΄τροφή των Θεών΄΄ θέλοντας να της δώσουμε την τιμητική θέση που της αρμόζει αλλά και να της αναδείξουμε, τις χρήσιμες θρεπτικές ουσίες που περιέχει για να στηρίζουν την ζωή.
Γύρη:Το ψωμί των μελισσών.
Έχει αναφερθεί σαν το ΄΄ψωμί των μελισσών΄΄, σαν ΄΄η τροφή των 12 Ολύμπιων Θεών΄΄, η γύρη που συλλέγουν οι μέλισσες είναι πράγματι ένα έξοχο θρεπτικό προϊόν και χρησιμοποιείται παγκοσμίως ως ένα άριστο διατροφικό συμπλήρωμα, προσδίδοντας ενέργεια σε αυτόν που την καταναλώνει. Η γύρη των λουλουδιών είναι ο αρσενικός σπόρος, το σπέρμα των λουλουδιών, ο οποίος δημιουργείται μέσα στο άνθος των φυτών, στους ανθήρες. Οι μέλισσες κατά την διάρκεια της διαδικασίας της συλλογής είτε νέκταρος είτε γύρης συλλέγουν πότε άμεσα και πότε έμμεσα την γύρη από τα άνθη.
Άμεσα όταν κάνει την συλλογή χρησιμοποιεί τα πόδια της, που διαθέτουν για τον σκοπό αυτό ειδικά εξαρτήματα, όπως μικρές βούρτσες αλλά και καλάθια αποθήκευσης της γύρης για την ασφαλή μεταφορά της στην κυψέλη. Κατά την συλλογή βουρτσίζει την γύρη από το σώμα της με τις ειδικές βούρτσες που έχει στα μεσαία πόδια και την μαζεύει στα πίσω πόδια, τοποθετώντας την σε ειδικά σημεία σαν καλάθια. Την γύρη την βρέχει με το σάλιο της και με νέκταρ λουλουδιών, εξατμιζόμενο το νερό του νέκταρος παραμένουν τα ζάχαρα που έχουν και κάποια συγκολλητική ιδιότητα μαζί με το σάλιο της και έτσι κατά την διάρκεια της επιστροφής προς την κυψέλη δεν χάνει το φορτίο, όπως θα συνέβαινε αν προσπαθούσε να μεταφέρει την γύρη στεγνή όπως την μάζευε.
Λόγω της φυτικής προέλευσης της γύρης που συλλέγουν οι μέλισσες, η πραγματική σύνθεση ποικίλει ανάλογα με την εποχή και τα άνθη. Ανεξάρτητα από την εποχή, η γύρη είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνες Β1,Β2,Β3,Β5,Β6 και Β12, περιέχει τη βιταμίνη C την Α και την Ε μαζί με τα καροτινοειδή και το φολικό οξύ. Η γύρη των μελισσών περιλαμβάνει επίσης κολλαγόνο και τη λεκιθίνη. Η λεκιθίνη συνδέεται με την διάλυση των λιπών στο σώμα και είναι ένα αποτελεσματικό συστατικό που μπορεί να βοηθήσει την απώλεια βάρους στον έλεγχο του βάρος του σώματος μας.
Η γύρη περιέχει όλα τα ουσιαστικά συστατικά της ζωής. Οι εξετάσεις προέλευσης της γύρης που συλλέγουν οι μέλισσες έδειξαν πως οι μέλισσες μαζεύουν μόνο γύρη που είναι πλούσια σε αμινοξέα, μικρότερης διατροφικής αξίας γύρη δεν την προτιμούν. Περίπου 20% της γύρης αποτελείται από αμινοξέα, επίσης πρωτεϊνες και είναι πολύ πλούσια σε ερυθρίνη. Η γύρη είναι μια πλούσια πηγή μετάλλων συμπεριλαμβανομένων του μαγνησίου, του ασβεστίου, του χαλκού, του μαγγανίου κ.α. Εκτενείς δοκιμές και πάρα πολλά πειράματα έδειξαν πως η ζωή μπορεί να στηριχθεί σε μια αποκλειστική διατροφή γύρης και νερού.
Ο κατάλογος με τα πιθανά οφέλη στην υγεία των ανθρώπων είναι πάρα πολύ μεγάλος, παρακάτω παραθέτονται ενδεικτικά κάποια, όπως ενέργεια, δύναμη, ευεξία, έλεγχος σωματικού βάρους, απευαισθητοποιεί τις αλλεργίες, ξεκουράζει ψυχικά και χαλαρώνει, ενεργοποιεί δυσλειτουργίες ανικανότητας, στειρότητας, άσθματος, χρόνιας κούρασης, βοηθά σημαντικά κατά των ασθενειών του προστάτη, της γήρανσης, της εμμηνόπαυσης, ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και την μακροζωία ακόμη ως διαιτητικό συμπλήρωμα μπορεί να μας βοηθήσει από πολλές απόψεις.
Η γύρη των μελισσών λαμβάνεται από πολλούς ανθρώπους για να συμπληρώσει τις θρεπτικές ουσίες που είναι ανεπαρκείς στη διατροφή τους, θρεπτικές ουσίες που είναι σημαντικές όχι μόνον για την ενέργεια τους αλλά και τη δυνατότητα που έχουν να αφαιρέσουν τις τοξίνες και τις επιβλαβείς ελεύθερες ρίζες από το σώμα μας που ευθύνονται για σημαντικές ασθένειες.
Κλινικές δοκιμές σε ασθενείς απέδειξαν πως η γύρη των μελισσών είναι αποτελεσματική για την καταπολέμηση της αλλεργίας ΄΄πυρετός του χόρτου΄΄ αλλά και άλλων αλλεργιών. Επίσης βοηθά κατά της παχυσαρκίας.
Γύρη κατά του προστάτη των ανδρών
Πολλοί αθλητές σε όλο τον κόσμο αποδίδουν τις επιτυχίες τους σε μεγάλο ποσοστό στην συχνή λήψη γύρης ως αποτελεσματικό διατροφικό συμπλήρωμα προς α
Περισσότερα... »
